توضيح متن كامل پشت و روى سنگ مزار دو صفحه قبل گورستان رادكان - سنگ مزار ايستا از نوع مجلل ، اشرافى و بسيار پركار كه داراى نقوش تزئينى محرابى شكل گل‌هاى 4 پر و طرح‌هاى اسليمى و هندسى است . بر روى سنگ اين اشعار آمده : اى نور دو ديده جهان افروزم * رفتى و ز هجر تو سيه شد روزم گويا من و تو دو شمع بوديم بهم * كايام ترا بكشت و من مىسوزم دست به گل نبرديم در پافليد خارى * هجران نصيب ما شد فصل چنين بهارى سنگى كه بر مزار اسيران محبت است * بر سينه يادگار بتان كوه حسرت‌ست زير گل تنگدل اى غنچه رعنا چونى * بىتو ما غرقه بخونيم تو بى ما چونى سلك جمعيت ما بى تو گسسته است ز هم * ما كه جمعيم چنينيم تو بى ما چونى بر حاشيه و ضخامت سنگ هم اين ابيات حك شده‌اند : شربتى از لب لعلش نچشيديم و برفت * روى مه پيكر او سير نديديم و برفت گوئى از صحبت ما نيك به تنگ آمده بود * بارى بست و به گردش نرسيديم و برفت پشت سنگ : يك حاشيه باريك مزين به زيگزاگ ، سپس در حاشيه و قاب دوم دور در دور دعاى مغفرت و آمرزش الهم اغفر المومنين و المومنات . . . [ تا ] على كل شى قدير حك شده . در قاب محرابى شكل وسط همچنين آمده است : هو الله سبحانه نورى كه عيار ديده روشن بود * چشم بد ايام ز دستم به ربود فرياد كه فرياد به جايى نرسيد * افسوس كه افسوس نمىدارد سود